رومن گاری

البته نهایت بیانصافی و ظلم است که از اعراب امروز به سبب جنایات اجدادشان که در آن روزگار جنایت نبود، کینه در دل داشته باشیم. هیچ چیز خطاتر و منحرف کنندهتر از این نیست که قرون گذشته را با چشمان امروزی مورد قضاوت قرار دهیم. اما این یک چیز است و اسلام را تجسم روح آفریقایی دانستن چیز دیگر. و فاصلۀ بین این دو حکم فقط چند سال نوری است و وقتی مالکوم ایکس در مورد سفیدپوستان مینویسد:« چطور میتوانم مردی را که به مادرم تجاوز کرده، پدرم را کشته و اجداد مرا به بردگی کشانده است دوست بدارم؟» و بعد خود را در آغوش اسلام میافکند و اسلام را منجی سیاهان میداند، مسائل قرون گذشته را با معیارهای امروزی میسنجد و بر آنها به قضاوت مینشیند...